ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : مردان موسیقی سنتی و نوین ایران (جلد اول)
هنرمند خوش‏صدا و بااستعداد ولى افسوس كم‏كار، محمد صفار منتشرى، در سیزدهم دى ماه 1321 در شهرستان لنگرود، یكى از شهرهاى خوش آب و هوا و سرسبز استان گیلان متولد گردید، وى تا سن ده سالگى در این شهر مشغول تحصیل بود و از سال 1332 همراه والدین خود به تهران آمد و در این شهر به تحصیل ادامه داد. پدرش كه از صدایى خوب و ارثى برخوردار بود و بیشتر مواقع از صداى خوانندگان بزرگى مثل: تاج اصفهانى و جواد بدیع‏زاده كه صفحاتشان را روى گرامافون مى‏گذاشت بهره مى‏برد و با دقت و لذت وصف‏ناشدنى به آنها گوش مى‏داد و خود همان آنها را در منزل مى‏خواند، محمد هم به مرور تحت تأثیر او قرار مى‏گیرد و همانها را مى‏خواند، و از همان كودكى متوجه شد كه داراى صدایى خدادادى و ارثى مى‏باشد و در مدرسه در جشنهایى كه به مناسبتهاى مختلف اعیاد ملى و مذهبى پیش مى‏آمد و مى‏خواند و در همین ایام به بازیگرى نیز علاقمند مى‏شود. منتشرى مى‏گوید: «درست یادم نیست كه در كلاس سوم یا چهارم دبیرستان بودم كه روزى از خیابان لاله‏زار مى‏گذشتم، اعلامیه‏اى در تابلو اعلانات جامعه باربد نصب گردیده بود كه توجه مرا به خود جلب كرد، در این اطلاعیه آمده بود كه به چند نفر هنرجو جهت شركت در كلاس آموزشى تئاتر و شركت آنان در نمایشنامه‏اى مورد احتیاج است، من هم كه دنبال چنین فرصتهایى بودم به مسئولین تئاتر مراجعه كردم و در آزمون آن شركت نمودم و خوشبختانه قبول گردیدم و مدت سه سال تحت تعلیم دكتر ناظرزاده كرمانى، رفیع حالتى، اسماعیل مهرتاش و ولى‏اللَّه خاكدان به فراگیرى فن بیان و تئاتر پرداختم، در یكى از روزها، مرحوم اسماعیل مهرتاش در كلاس درس از هنرجویان درخواست نمود جهت اجراى یك پیش‏پرده به نام «گردو فروش» كه هماهنگ آن را بخواند و هم نقش او را بازى نماید مورد احتیاج مى‏باشد. چند نفرى داوطلب گردیدند كه از میان آنان من انتخاب شدم و پس از دو ماه تمرین، علاوه بر اجراى پیش‏پرده‏اى در نمایشنامه «خسرو و شیرین» كه با شركت هنرمند با ارزش آقاى عبدالوهاب شهیدى در شب عید نوروز اجرا كردیم كه مورد توجه فراوان قرار گرفت (البته توضیح این مطلب لازم است كه استاد هر سال در شب عید سال نو براى بچه‏هاى پرورشگاه یتیمان و به طور كلى بچه‏هایى كه از داشتن پدر و مادر و سرپرست محروم بودند برنامه‏هاى ترتیب مى‏داد و ضمناً از اشخاص بانفوذ و ثروت دعوت به عمل مى‏آورد كه آنها هدایا و خیراتى به آن اطفال هدیه مى‏كردند و این عمل خیرخواهانه و انسانى استاد مهرتاش تا زمان حیات آن مرد شریف ادامه داشت.) بعد از اجراى این برنامه بود كه استاد به من پیشنهاد كرد كه در كلاس آوازى كه جدیداً تشكیل گردیده شركت كنم. من هم از این پیشنهاد استقبال نمودم و حدود سالهاى 1339 و 1340 بود كه جهت فراگیرى ردیفهاى موسیقى ایرانى مرتب هفته‏اى دو جلسه در این كلاس همراه با سایر هنرجویان كه تنى چند از آنها مثل: آقایان محمدرضا شجریان و جمال وفایى بودند تا سال 1350 شركت كردیم و در مدت 10 سال به طور آماتور در برنامه‏هایى كه توسط استاد در رادیو و تلویزیون اجرا مى‏شد به اتفاق سایر هنرجویان كلاس شركت مى‏كردم، تا این كه در سال 1350 توسط آقایان: بهمن بوستان و اكبر محسنى كه در آن تاریخ تهیه‏كننده و سرپرست اركستر برنامه‏ى «هفت شهر عشق» بودند، جهت اجراى برنامه به تلویزیون دعوت شدم و همراه با آقاى شجریان مدت چند سال با این برنامه همكارى داشتیم و بعد از آن توسط دوست عزیز و هنرمندم آقاى حسن اعتمادى براى اجراى آواز به رادیو آمدم كه این همكارى كم و بیش هنوز ادامه دارد». محمد منتشرى، از محضر استادان دیگر و بزرگى چون: احمد عبادى و اصغر بهارى نیز بهره‏ها گرفت و به اندوخته‏هاى علم موسیقى سنتى خود افزوده. وى آهنگهایى به نام: «بوسه شیرین» كه از ساخته‏هاى زنده‏یاد جواد بدیع‏زاده مى‏باشد و «قفس غم»، «قصه‏ى تنهایى» خوانده و همكارانى كه وى تاكنون بیشتر با ایشان آهنگهایى اجرا كرده عبارتند از آقایان: على اكبرپور، اكبر محسنى، على اصغربهارى، رضا شفیعیان، محمد موسوى، حسن اعتمادى، حسن ناهید، كامران داروغه، بهزاد رضوى، رضا گلشن راد، بهمن رجبى، ابراهیم سرخوش و فضل‏اللَّه توكل مى‏باشند.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / موسيقي